Die is precies zoals ikIk zal ze niet meer krijgen ookIk niet

Tussen ons een muur

Tussen ons een muurvan onwilHoog Dik Zwaarik sla ik gil ik schopmijn vuisten een bloederige vleesmassade breuk hangt als vleermuizen in hun zwarte vachtde zon in het duisterde maan in het lichtik ga ik wil ik stopmijn handen open als een nieuwe bloemkind kom terug

Hij staat aan de rand van de bergkloof. Balancerend op zijn hielen en voettoppen kijkt hij naar beneden. Helemaal onderaan ziet hij zijn twee vrienden staan, ze lijken wel Playmobil figuurtjes. “Waarom komen ze niet naar boven?”, vraagt hij zich af, “zij waren toch niet bang om die […]